Curruncho de Maratón (8): CD Tenerife, 2-1

Si, leron ben. O Deportivo gañou. Desde aquel día de Agosto, no primeiro partido de Liga (ao que non asistín) no que derrotou ao Oviedo. Ou sexa, na xornada 1ª e na 21ª, 19 partidos de derrotas vergoñentas ou empates paupérrimos, de xogo arrepiante, convulsión social, indignación, despoboamento progresivo das bancadas (8 mil onte, e moitos me parecen visto o visto estes catro meses) e incompetencia e erros sen fin cometidos a nivel extra e intradeportivo, na herba de Riazor e nos despachos da praza de Pontevedra. Todo rematou onte. É dicir, o xogo non mellora, a situación na táboa é dramática e imos de cabeza a 2ªB, os problemas sociais e económicos non marcharon, pero esta xeira demoníaca de resultados inédita na historia deportivista, rematou.

Viña tan cargada a semana que parecía que o partido perdía importancia, cando era vital. Unha entrada pésima en Riazor e xunta de accionistas catro días antes, que deixaron o presidente Paco Zas e demais directiva como interinos. Virán Fernando Vidal e os seus dentro dun mes, e de seguro que lles amosarán a porta ao adestrador (pésimos números do arousán, que en palabras propias fracasou no intento de erguer isto), ao DT Carmelo del Pozo e mesmo a varios xogadores, para facerlle sitio a outros novos. Con estes vimbios e cos protagonistas absolutamente queimados e con data de caducidade, poucos agardaban algo do encontro contra os canarios. Aínda por riba, mal tempo (entre os temporais Elsa e Fabien), as áreas do terreo de xogo feitas unha pataqueira despois do controvertido Bergantiños-Sevilla e a cesión non-pero-si do estadio aos carballeses por parte do noso clube. Así que con ese historial de fracasos e a resaca extradeportiva, a primeira sorpresa é que foramos ao partido. Nin sequera podiamos berrar “DIRECTIVA DIMISIÓN”, que xa o fixeran.

A segunda sorpresa foi a primeira parte do Dépor. Parecían outro equipo, non un equipazo, pero si un que sabe ao que xoga: presión alta, centro de campo valente e toque rápido aos de diante. Non era o Brasil do 70, pero con ese par de argumentos dominou incontestablemente ao Tenerife, unha escuadra que non está na UVI como a nosa pero que ten graves problemas. Permitímonos o luxo de errar un penalti e Santos marcou un golazo. Cero perigo por parte dos insulares. Unha rara sensación na bancada, xa esquecida de tempos mellores: a tranquilidade. A satisfacción. 1-0: veríamos a primeira vitoria da tempada? Así de fácil? Pois claro que non.

No segundo tempo, por desgraza, vimos o Dépor de sempre. Entregaron o partido, as bandas e o balón, e Sampedro volveu facer cambios aleatorios e absurdos. Un penalti estúpido outorgado por Montero (o canteirán do Atlético ao que lle estamos “fogueando”, en vez de facelo co noso propio canteirán Mujaid Sadick, que demostrou un rendemento mil veces mellor ca o pimpín dos anteollos e que porén papou os 90 minutos no banco – bravo, LC!) propiciou o 1-1. Os nosos, esfondados fisica e moralmente. E cando nos achegamos ao final con este inútil empate, a cabeza inesperada de Peru Nolaskoain espetou o balón na rede tinerfeña. Tolería, mans na cabeza, berros afogados de ledicia.

Eu non vía o problema nos 8 puntos que nos separaban da salvación. O problema era que esta banda de pixama a raias horizontais (un día falamos do bonito que é o uniforme deste ano, téñeno que estar vendendo como filloas) non era quen de gañar un partido, de marcar máis goles dos que levaba do rival. Todos o vían imposible, sobre todo os propios xogadores. Cada xogada custaba un mundo e para o rival todo era demasiado doado. Xa non. Pódese gañar un partido.

Agora, tres puntos no peto, vacacións de nadal e os mil problemas de sempre que seguen aí, pero achéganse cambios, moi profundos, a curto e a longo prazo. Xa veremos se abondan para salvarnos do descenso a 2ªB e, máis adiante, construír un clube do que podamos estar orgullosos de novo. Case nada.

Unha estampa que non tiña esperanza de revivir: un marcador final a favor e o equipo adicándollo á afección.

One thought on “Curruncho de Maratón (8): CD Tenerife, 2-1

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s